Przejdź do treści
Rapio - poradniki dla elektryka i hydraulika

Jak połączyć czujniki dymu w sieć, żeby alarm było słychać w całym domu?

Rapio Czujniki i alarmy

Czujnik dymu trzymany w dłoni przed montażem i połączeniem z innymi czujnikami

Autonomiczny czujnik dymu wyposażony w baterię alarmuje tylko w pomieszczeniu, w którym wisi. W mieszkaniu w bloku to zwykle wystarcza, ale w domu z piętrem, piwnicą lub garażem sygnał z kotłowni może nie dotrzeć do sypialni przy zamkniętych drzwiach. Rozwiązaniem są czujniki połączone w sieć: gdy jeden wykryje dym, alarm włącza się we wszystkich naraz.

Jak działa łączenie czujników

Czujniki łączone mają dodatkowy moduł komunikacji. Czujnik, który wykrył zagrożenie, sygnalizuje alarm u siebie i wysyła informację do pozostałych. Te włączają syrenę, a zwykle także dioda pokazuje, który czujnik był źródłem alarmu. Dzięki temu po wyciszeniu wiadomo, gdzie szukać dymu.

Sposób połączeniaZaletyOgraniczenia
Radiowy, bezprzewodowyMontaż bez kucia, łatwa rozbudowa, dobry do istniejących domówZasięg zależy od stropów i ścian, zasilanie bateryjne wymaga kontroli
PrzewodowyStabilna komunikacja, możliwość zasilania sieciowego z baterią awaryjnąWymaga przewodów między czujnikami, łatwiejszy w budowie lub remoncie
Przez centralę systemu inteligentnego domu lub alarmuPowiadomienia na telefon, integracja z innymi czujnikamiWyższy koszt, potrzebna konfiguracja i zasilanie centrali

W większości domów jednorodzinnych najprostsze jest łączenie radiowe. Czujniki paruje się ze sobą zgodnie z instrukcją producenta, zwykle przez naciśnięcie przycisku na każdym z nich w określonej kolejności.

Czujniki łączone sprawdzają się szczególnie w domach, w których kotłownia, garaż lub pralnia znajdują się na innej kondygnacji niż sypialnie. Pożar w pomieszczeniu technicznym w nocy przez długi czas może rozwijać się niezauważony, a syrena pojedynczego czujnika za zamkniętymi drzwiami jest na piętrze słabo słyszalna. W systemie połączonym alarm z kotłowni zabrzmi nad łóżkiem.

Zgodność i dobór czujników

  • Łącz tylko modele z tej samej rodziny. Protokoły radiowe różnych producentów zazwyczaj nie współpracują ze sobą.
  • Szukaj oznaczenia zgodności z normą PN-EN 14604, która dotyczy autonomicznych czujek dymu.
  • Wybierz czujnik z długą żywotnością baterii, na przykład z baterią na kilka lat. Przy kilkunastu czujnikach wymiana co roku szybko staje się uciążliwa.
  • Uwzględnij czujniki ciepła w kuchni i garażu, gdzie para i spaliny wywołują fałszywe alarmy czujki dymu. Część systemów pozwala łączyć je w jednej sieci.
  • Rozważ czujniki czadu z tej samej serii, jeśli w domu jest kocioł gazowy, kominek lub piec na paliwo stałe.

Przed zakupem sprawdź, ile urządzeń obsługuje jedna sieć. Producenci podają maksymalną liczbę czujników, zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu, oraz zasięg w otwartej przestrzeni. W budynku ten zasięg jest wyraźnie mniejszy, bo sygnał tłumią stropy, ściany nośne i elementy metalowe.

Ile czujników i gdzie

Podstawowa zasada to co najmniej jeden czujnik na każdej kondygnacji i w każdej sypialni lub na korytarzu przed sypialniami. Do tego dochodzą pomieszczenia, w których najczęściej zaczyna się pożar.

  1. Korytarze i klatka schodowa, którymi prowadzi droga ucieczki.
  2. Sypialnie, szczególnie jeśli są w nich urządzenia elektryczne lub ładowarki.
  3. Salon z telewizorem i urządzeniami RTV.
  4. Kotłownia i pomieszczenie gospodarcze, w których pracuje kocioł, pralka lub suszarka.
  5. Poddasze i strych, jeśli biegną tam przewody elektryczne.

Czujniki dymu montuje się na suficie, w odległości co najmniej około 50 cm od ścian i lamp, z dala od kratek wentylacyjnych i nawiewów klimatyzacji. Na skośnym suficie montuje się je poniżej kalenicy, w odległości kilkudziesięciu centymetrów od najwyższego punktu. Przy kotłach i kominkach warto pamiętać również o czadzie, o czym pisaliśmy w tekście gdzie zamontować czujnik czadu w domu z kotłem gazowym i kominkiem.

W czujnikach zasilanych sieciowo, łączonych przewodowo, przewód komunikacyjny prowadzi się razem z zasilaniem, zwykle przewodem trzyżyłowym lub czterożyłowym, zgodnie ze schematem producenta. Zasilanie czujników warto wyprowadzić z obwodu oświetleniowego, a nie gniazdowego, żeby nie dało się go przypadkiem wyłączyć razem z urządzeniem. Każdy czujnik ma baterię awaryjną, która podtrzymuje działanie podczas zaniku prądu.

W domu z kominkiem i otwartą klatką schodową dym w pierwszej kolejności wędruje do góry. Czujnik na podeście lub na suficie przy schodach na piętrze wykrywa go zwykle szybciej niż ten w salonie, dlatego w takim układzie to miejsce należy uznać za obowiązkowe.

Unikaj miejsc, w których czujnik dymu będzie często wyzwalany fałszywie: bezpośrednio nad kuchenką, w łazience z parą wodną, przy kominku z otwartym paleniskiem. Tam lepiej sprawdzają się czujniki ciepła lub czujniki dymu z funkcją chwilowego wyciszenia.

Testowanie systemu i zasięg

Po sparowaniu wszystkich czujników sprawdź, czy alarm z każdego z nich dociera do pozostałych. Naciśnij przycisk testowy w najdalej położonym czujniku, na przykład w piwnicy, i obejdź dom, słuchając syren. Jeśli któryś czujnik nie reaguje, przyczyną zwykle jest zbyt gruby strop żelbetowy lub metalowa przegroda. Część systemów oferuje wzmacniacze sygnału albo pozwala, by czujniki przekazywały komunikaty dalej jak w sieci.

  • Testuj system raz w miesiącu przyciskiem testowym.
  • Odkurzaj obudowy kilka razy w roku, bo kurz zwiększa ryzyko fałszywych alarmów.
  • Zapisz datę montażu. Czujniki dymu wymienia się zwykle po około 10 latach.
  • Po wymianie baterii sprawdź, czy czujnik nadal jest sparowany z resztą.

Problemy z zasięgiem w systemach bezprzewodowych omawialiśmy w artykule dlaczego instalacja alarmowa traci zasięg z niektórymi czujnikami. Czujniki dymu, także w wersjach łączonych radiowo, znajdziesz w kategorii czujniki dymu do domu.

Przeczytaj także